Polowanie

Bieliki amerykańskie przez wiele godzin potrafią siedzieć na wierzchołkach drzew lub szczytach skał, czyli w miejscach, z których mogą łatwo wypatrywać ofiary. Jedynie czasami podrywają się ze swego punktu obserwacyjnego i przeprowadzają niejakie "loty zwiadowcze" po okolicy. Gdy wypatrzą jakąś ofiarę błyskawicznie podrywają się do lotu. Jeżeli była to ryba, to lecą blisko nad powierzchnią wody i po prostu wyszarpują ofiarę spod błękitnego lustra. Jeżeli w grę wchodzi ryba, która płynie nieco niżej niż tuż pod samą powierzchnią, lub, jak szczupak, potrafi się bronić, to bielik amerykański wykonuje tak zwany lot nurkowy - z wysokości około 15 metrów spada jak strzała do wody i, jeżeli jest taka potrzeba, nawet na kilka chwil nurkuje. Potrafi w ten sposób złapać ryby, które pływają mniej niż jeden metr pod powierzchnią. Głębiej bieliki już nie zanurkują. Oprócz ryb orły te często atakują kaczki albo nury. Są one za duże, by po prostu je wyszarpnąć z wody, więc bielik chwyta je szponami i przytrzymuje nad powierzchnią wody tak długo, aż przestaną się bronić. Wówczas, wciąż poruszając się nisko nad wodą, odlatuje na brzeg. Zdarza się, że bieliki kradną zdobycz innym, mniejszym od siebie, ptakom morskim.