Życie społeczne

Bieliki przez większość roku żyją w parach. Pary te są stałe przez wiele, wiele lat i w czasie wspólnego życia bieliki nie utrzymują kontaktów seksualnych z innymi przedstawicielami swojego gatunku. Pary dobierają się praktycznie zawsze w czasie okresów zimowych, gdy bieliki żyją w dużych grupach (w 1981 roku na Alasce naliczono ich 3700 wzdłuż rzeki Chikat). Wówczas jest im o wiele łatwiej przeżyć - dotyczy to szczególnie osobników młodych, niewprawnych tak w polowaniu jak starsze. Po za tym, gdy jakiś bielik upoluje starą lub chorą, lecz dużą, zwierzynę i nie jest jej w stanie sam przenieść - to bieliki współpracują i w kilka ptaków przenoszą zwierzynę na teren aktualnego bytowania. Bieliki białogłowe, jak są często nazywane, w czasie okresów wspólnego bytowania bardzo często kłócą się o tereny łowieckie czy o zdobycze. Są to jednak tylko przejściowe wybuchu agresji, w sensie ogólnym orły te zachowują się w stosunku do siebie nadzwyczaj pokojowo. Młode bieliki bardzo często się bawią: jeden z orłów wzlatuje wysoko w górę trzymając w dziobie gałązkę. Po chwili upuszcza ją, a dwa lub trzy ptaki uczestniczące w zabawie wzbijają się w powietrze i usiłują uchwycić ją w locie. Czasem w grze tej uczestniczą również osobniki dorosłe. Kształtuje świetnie refleks.